Jacob van der Duijn Schouten

Voornaam Jacob
Achternaam van der Duijn Schouten
Beroep Timmerman
Geboortedatum 8 juli 1915
Geboorteplaats Velsen
Overlijdensplaats Velsen
Overlijdensdatum vrijdag 8 september 1944
Begraafplaats Santpoort, de Biezen

 

 

 

 

Terug naar:  Bombardementen op Velsen

 

 

Zoon van Nicolaas Jan van der Duijn Schouten en Clara van Zanten. Ongehuwd. Grote Hout of Koningsweg 26 Velsen-Noord.

Omgekomen als gevolg van het bombardement op 24 augustus 1944 van 14:26 tot 14:29 door 22 Lancasters op Schnellbootbunker 1 door RAF Bomber Command waarbij voor het eerst bij een doel in Nederland door 8 Lancasters de 12.000 lbs Tallboys werden gebruikt. In totaal werden 119 bommen afgeworpen. Schnellbootbunker 1 leed aanzienlijke schade. Schnellbootbunker 2 had weinig te lijden.

Bron: onder meer Oorlogsstorm over zee en Havens. IJmuiden 1939-1946 van Ger van der Burg,hoofdstuk 23.

 

Bij het overlijden van zijn zus Elisabeth Gütt - van der Duijn Schouten op 25 september 2015 werd door Ds. Suzan ten Heuw in de preek die uitgesproken werd in de aula van De Nieuwe Ooster te Amsterdam het volgende vermeld:

Tijdens WO II wordt IJmuiden als deel van de zogenaamde Atlantikwall uitgebouwd tot een vesting beter bekend als ´Fort IJmuiden´. In dit fort leert Elisabeth haar toekomstige echtgenoot Johan Gütt kennen die er gelegerd is. Op 10 mei 1940 wordt Nederland door Duitsland aangevallen. Vijf dagen later capituleert Nederland. Wanneer Elisabeth in de oorlog op 15 mei 1941 op haar drieëntwintigste verjaardag met Johan Coenraad Gütt trouwt is psalm 23 hun trouwtekst. Gütt is een Duitse naam afkomstig uit Koningsbergen, een stad in Oost-Pruisen. Johans vader is van Joodse komaf. De familie Gütt woont in de Da Costastraat in
Amsterdam. De naam ´Da Costastraat´ refereert aan de Joodse auteur Da Costa. De Duisters veranderen de naam in Van Tienhovenstraat. In de oorlogsjaren hangt in de hal van het huis een portret van de koninklijke familie. Koningsgezindheid moet benadrukken dat hier een Nederlands gezin woont. Drie jaar later, 1944, zal de hongerwinter uitbreken. Elisabeth zal hebben geweten van gebrek, de schaduw van de dood en benauwers. Ze kent armoede en reageert daarop met een moraal van tevredenheid. In de oorlog maakt ze zelf kleding. Jaren later zal ze ook de trouwjurk van dochter Nelleke naaien. Op feestdagen wordt er
chocolademelk uit de stenen chocoladeketel gedronken.


De oudste zussen Miep en Lena blijven ongehuwd. Als op 26 maart 1944 373 Amerikaanse bommenwerpers naar IJmuiden vliegen om de twee Schnellbootbunkers in de Haringhaven die bescherming bieden aan Duitse aanvalsboten te bombarderen komt Elisabeths broer Jakob daarbij om het leven.

(Naschrift CB, Jacob overleed niet bij het eerste bombardement van 26 maart 1944 maar als gevolg van de verwondingen die hij bij het tweede bombardement op de Schnellbootbunkers op 24 augustus 1944 had opgelopen.)

 

 

Bij het tweede bombardement op de Schnellbootbunkers zijn er minstens 28 Nederlandse slachtoffers te betreuren.

Hieronder de namen tot nu toe:

Cornelis Lambertus Boogaard,       Nin Do Chow,                      Korving Dijkhuizen,                 Jacob van der Duijn Schouten,     Quirinus Duindam,                        Hendrik van Eden,               Joseph Johannes Freijer,         Johannes Heilig,                           Nicolaas van der Hooft,                 Dirk Kooistra,                      Gerardus Johannes Kroon,      Frederik willem Landman,              Cornelis Langbroek,                      Anna Sijtje van der Meer,     Riemert Moleman,                  Jens Klostergård Nielsen Kokholm, Gerrit Schaap,                             Josina Schenk,                    Pieter Schipper,                     Gerrit Sint,                              Pieter Johannes Stil,                    Egbert Teunis,                     Leendert Jacob van der Valk,   Jacob Visser,                              Klaas Visser,                               Jan van Vliet,                      Anthonie Vooijs,                      Frits de Vries.